Hani yaratılışta duygular yüklenmiş ya her birimize..
Üçü beşi bir arada hani...
Kimimize nefret çok konmuş taşarcasına, kimimize vefasızlık, bir diğerimize hırs, ötekimize ihanet doldurulmuş kepçe kepçe, berimizdekine sevdasızlık tepeleme.
Peki ya Sevgi? Çok azmış galiba.Ya üretilmemiş fazlaca, ya da unutulmuş kıyıda köşede nedense..
Çoğumuz mahrum kalmışız ondan, son anda belki bazılarımıza birer kaşık ya düşmüş, ya da düşmemiş o telaşın içerisinde..
O gündür bugündür hep eksik kalmış ruhumuzun aroması, ıssız derinliklerinde..
Kimi zaman çok üşümüş, sürekli kutup ayazında kalmışcasına ruhumuz, kiminde çatlak çatlak kalmış kızgın çöllerin sıcağında kavuruluyormuşcasına, kiminde ise ıslak ıslak olmuş sanki ekvatorun yağmur ormanlarında......
Ama hep aramış insanın oğulları kızları onu, binyılların derinlerinde, yüzyılların karanlık arka sokaklarında, kiminde imitasyonunu bulmuş koymuş yüreğine, kiminde platoniğini, ruhuna bir damlacık soba olsun diye..
Bazen bir mucize olupta rastlayıverdiğinde aniden gerçeğine, "tut elimden" diye haykırsada çığlık çığlığa kızı oğlanı insanın,o naif, o nedide mücevheri tutmayı beceremeyenlerin ellerinden usulcacık ve sessizce kaymış gitmiş düşler ülkesine yeniden sevgi, ardından acılı damlacıklar bırakarak gözlerde, yüreklerde burukluklar...
İstedim ki, burası işte o düşler ülkesi olsun, istedim ki gelsin tutsunlar onu, iki elinden birden,sevginin susamış insanları.
Tuttukları bir ikiz yürekmidir, ya da bir annenin şefkatli ellerimi, bir bebeğin masum tebessümümü, ya da ne bileyim bir çiçeğin, böceğin,taşın, toprağın, gökyüzündeki yıldızın, denizlerde ki pırıltılı yakamozlarının albensimi?
Ne fark eder ki, içinde sevgi olsunda neyin elini tutarsa tutsunlar bana ne ki, yeter ki içlerini ısıtsın tuttukları el, bu kalabalıklar içinde ki yapayalnızlıklarını paylaşsınlar, içine sevgi yüknenen şanslılar sevgiden mahrum kalmışlara birer damla sunsunlar, o yeter bana...
Burası sizin,siz sevgiye susamış çatlak çöller ile siz sel olmuş akan sevgi pınarlarının biribirilerinizin ellerinden sımsıkı tutarak ruhlarınızı kana kana sulayacağı,gökyüzüne en yakın vaha burası...
Cyrano.....
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Burası gercekten sevgi dolu ,dostluk dolu bir mabet olacaktır kuskum yok. Cunku sızın tarzınızı bılıyorum.
YanıtlaSilıyı kı actınız burayı Cyrano.. bundan sonra sıkı takıpcılerınızden olacagım:)
Öykü, bu blog benim kadar seninde eserin,senin öne öne itmenle heveslendim ben, bir süre sitenden uzak durmana kızdığımdan da dün gece oturup oluşturdum burayı, teşekkür ederim her şeye, ilk ziyaret edenin de sen olman, ayrı bir şeref oldu bana, ona da teşekkür ederim özellikle...
YanıtlaSil