BAKMAYIP GÖREBİLMEK

Biri var,
"bir dost"...
Yüreği billurlardan saydam,ruhu pembelerin toz pembesi,
minicik kristal yüreğinde çağlayanlar var sanki...
Nerden,nasıl çıkıp geldiği hiçte bilinmeyen, yeni zamanlara eskilerden hediye bir filozof sanki,
ipek ibrişimlerle danyel dantel ördüğü yüreğinden süzdüğü çağıl çağıl sevgileri damıtıp sebil gibi dağıtan,
çoktan bu dünyadan yitip gitmişlikleri, zaman cöplüğünden bulup bulup geri getiren,
bir hokkabaz gibi her seferinde şapkasından güzellikleri çıkartan,
bir palyaço gibi sanki , "neydi mutluluk" diyerek, sevgisiz kalanlara biteviye mutluluk dağıtan,
Ve her an" hiçbir zaman vazgeçilemeyecekleri " bize sürekli hatırlatan,
Vazgeçilemeyeceklerin en başına da "Benim için olmazsa olmaz, sevgili dostlarımdır"'ı koyan .....
Duydum ki "öylesine dağınıkmış ki kafası onun bugünlerde, yine mutsuzmuş o,ne yaparsa yapsın yaşam"
Kedinin miyav'ında, köpeğin havlaması'nda, manavda ki yazdan kalma kiraz'ın tadında ki mutluluğu göremez olmuş, oysa o değilmiydi ki;
" Yaşadığın anı yakalamakta farkındalıktadır,mutluluk kısacık saniyelerin içinde yakalanan yüzümüzü gülümseten küçücük şeylerdir.Büyüklerimiz der;büyük şeyler bekleyenler,küçük şeylerde ki güzellikleri kaçırır.. Boşuna değildir bu aslında..Yaşadığımız her anın içinde ki en ufacık şeyin bile farkına varalım,her zaman küçük şeylerdedir mutluluk" diyerek ruhumuzu zenginleştiren ?
Hayatı sorguluyormuş şimdilerde, " Seçme saçma bir şiir yazdım, bu günlerde neden böyle saçmalıyorum ? Bir suyun içindeyim,su tükeniyor" diyerek....
Tavşan kanı demininde ki çayı eşliğinde Öykü'leri ile hep bize dikte ettiği "küçük şeylerdedir mutluluk" söylemlerini, "bakmakla kalmayıp görelim, hissederek yaşayalım" önerilerini bu kez kendisi göz ardı ederek.....
Evet bazen saçmalar insan, saçmalamak belkide tazelenmenin sancısıdır,ama suyu tüketmemek gerek, çünkü gidilecek daha çok liman var bu hayatta.
Hani "en başa koyduğu" şey vardı ya vazgeçemediklerinin en üstündekiler hani, "benim için olmazsa olmaz, sevgili dostlarımdır" dediği şeyler vardı ya, işte onlar,onlara su lazım, öykü'nün bordasında liman liman gezmeye sırılsıklam tutkulu artık onlar...
Ve hep o el uzatacak değilya, bak bu kez onların eli uzanmış sana, tut dostum ,olmazsa olmaz dost ellerini tut ve yeniden çık bordaya, bak uzakta yeni limanların ışıkları parlıyor...Ve limandan kedilerin miyav, köpeklerin hav sesleri duyuluyor, bak görüyormusun tepelerde ki kiraz ağaçlarını?...
Hayat, herşeye rağmen güzel sevgili dostum, dediğin gibi, küçücük küçücük mutluluklarıyla,belkide küçücük küçücük hüzünleriyle, hissedene, bakmayıpta görene güzel...